zeilbootzwit.nl

april 2010

Geschreven op 01 May 2010 18:02

Inmiddels op St. Maarten gearriveerd, de Zwit is uit het water geweest en ligt nu weer voor anker met een schoon en strak onderwaterschip, klaar voor de overtocht?!

 

Steeds meer medezeilers tonen interesse in ons boek "Plannen in het zand" wat eind dit jaar zal gaan verschijnen.

Dit boek is dus GEEN kopie van het logboek wat jullie hebben gelezen via internet, maar speciaal geschreven als boek!

Inschrijven kan nog steeds: stuur een email naar info@zeilbootzwit.nl met naam, adres en gewenste aantal: het wordt een flitsend verhaal!

 

Donderdag, 1 april
Bert en Mieke op de koffie. Hun reparatie aan de drie (!) roeren loopt nog niet zo als het zijn moet. Het middelste roertje zat er wel weer in maar zat veel te strak, het rechterroerblad zat er helemaal nog niet in. We zijn maar gaan snorkelen, maar zoals Anneke gisteren al ontdekt had is het water vanwege de swell erg troebel en is er niet veel te zien. Grijs leek goed geplakt te zijn en bleef hard. Terug aan boord geluncht en het rustig aan gedaan. We willen vanmiddag boodschappen gaan doen bij Falmouth Harbour en daarna douchen bij Nelson’s Dockyard. En zo ging het ook. Het is inmiddels snoerend heet en er staat geen wind. Grijs loopt weer langzaam leeg dus dat wordt weer zoeken waar er nog meer gaatjes zitten of dat de plakexercitie niet heeft gepakt. Onderstaand vind je een spotforecast, waaruit je kunt lezen hoe het vandaag en de aanstaande dagen met de wind en de stroom gesteld is. Ook de golfhoogte en de interval vind je terug + de richting waar ie uit komt. Niet goed dus.
Forecast for 16°54N 061°48W
 
Date   Time  PRESS WIND DIR SfcTMP WAVES DIR  PER
           utc    hPa        kts    deg     °C   mtrs deg  sec
04-01 00:00 1012.8  14.4   072   27.8   2.4  29  10.1
04-01 12:00 1014.5   9.7    100   27.8   2.4  33   9.9
04-02 00:00 1011.2   3.9    059   27.8   2.1  35   9.8
04-02 12:00 1012.7   2.6    073   27.8   1.8  38   9.5
04-03 00:00 1010.7   7.1    334   27.8   1.5  40   9.4
04-03 12:00 1013.1   4.9    018   27.8   1.5  29   8.7
04-04 00:00 1011.9  10.1   015   27.8   1.8    2   8.9
04-04 12:00 1014.0   9.1    013   27.8   2.1 353  9.0
04-05 00:00 1012.4  11.0  022    27.8   1.9 353  8.6
04-05 12:00 1014.3  11.6  032    27.8   1.6 322  8.0
 

Vrijdag, 2 april – Goede vrijdag
We hadden afgesproken met Bert en Mieke (www.torum.nl) om een wandeling te gaan maken naar Pigeon Beach. Wij hebben ‘m al eens gedaan en het is een forse hike. Afijn, we worden wakker vanmorgen en de wind is 0,0 knoop en de zon blèrt aan de hemel. Die wandeling kunnen we vergeten want er is geen schaduw. We vinden werken aan de conditie best een goede zaak, maar je moet je grenzen kennen! We tuften er met de lekke Grijs even naartoe om onze motivatie toe te lichten. Ze hadden er alle begrip voor, maar… het goede nieuws… ze wisten nog een alternatieve wandeling met meer schaduw. Dat werd ‘m dus. Leuke trail die zij al eens gedaan hadden maar voor ons weer nieuw was. Terug op de Torum aan de koffie en daarna met Lekke Grijs naar de Zwit. Na de lunch werd Grijs gesopt met zeepwater en het bleek dat de lucht ontsnapte naast de eerder geplakte plakker. Het hele circus weer opnieuw; de te plakken plaats schuren, ontvetten en laten drogen, met de patch hetzelfde. Dan lijm smeren en dertig minuten laten drogen. Dan weer een dunne laag en vijf minuten laten drogen. Vervolgens goed mikken en de patch erop plakken, heftig aandrukken, de lucht uit voorste luchtkamer laten lopen en nu maar hopen dat we de gaatjes serieus dicht hebben. Morgen maar weer verder zien.

Zaterdag, 3 april
De gaatjes zijn niet serieus dicht, ’t lekken is wel wat minder maar ik vrees dat er een professional op los gelaten moet worden. We wilden naar St John, de hoofdstad van Antigua, voor wat levensmiddelen. Dat idee sprak Bert en Mieke ook wel aan. Om 10:00 uur stapten ze bij ons in de dinghy en we voeren gezamenlijk naar Nelson’s Dockyard. Vrijwel onmiddellijk stopte er een busje en waren we onderweg naar St John. Een drukte van belang op deze zaterdag voor Pasen. Eerst een kopje koffie en daarna maar eens op zoek naar dat lekkere eettentje voor de lunch. Prima gegeten. Op naar de bushalte alwaar de supermarkt vlak naast zit. Met twee volle rugzakken togen we weer bootwaarts. Op de Torum een sun downer genuttigd en we zijn weer aan boord. Geen wind en vandaag weinig zon gezien.

 

Zondag, 4 april, 1^e Paasdag
Natuurlijk een eitje bij het ontbijtje; Pasen toch? Onze plannen voor vandaag? Laten we eens een internetkroegje opzoeken. We kennen er een onderweg naar Falmouth Harbour en die heeft zelfs stroom in de aanbieding, dus je bent niet gelimiteerd door de accu van je laptop. En ook als het restaurant/kroegje nog niet open is: go ahead, niets in de weg. Grijs leek nog redelijk hard dus oppompen was niet nodig. We hebben nu zes uur tijdsverschil en dat is iets om rekening mee te houden. We kregen de Monsterse familietak niet te pakken maar Arnhem was thuis. Daar hebben we dus even uitgebreid mee geskypet. Voor de lunch waren we weer aan boord en daarna was het tijd om het lijf even te trainen: zwemmen naar de kant en natuurlijk ook weer terug. Om 16:30 uur kwamen Bert en Mieke langs om de zon onder te zien gaan. Anneke had eitjes gekookt en daar lekker gepocheerde dingetjes van gemaakt. Ik stond te zweten boven een pannetje olie waar ik schijfjes plantain banaan in liet frituren. De plantain was iets te rijp en de plakjes iets te dun, maar met een beetje zeezout erop was het een smakelijk warm borrelhapje. Het is nog steeds bladstil, geen wind, geen swell meer en daardoor slapen we als twee roosjes. We horen nu op grote afstand de steelband op Shirley Heights spelen en zo meteen komt het reggea concert: we vermaken ons wel.

Maandag, 5 april, 2^e Paasdag
We hebben al gesnorkeld bij de ingang van English Harbour, maar toen was er niet veel interessants. Vanmorgen was er weinig wind en ook weinig swell, reden genoeg voor de bemanningen van de Torum en de Zwit om de koppen weer eens onder water te steken. Dit keer was het bingo! Veel helderder water! We zwommen om een rifje heen naar buiten en wat we daar allemaal zagen: geweldig. Veel soorten vis die voor ons nieuw waren en fantastische koraalformaties. Uiteindelijk zwommen we onder de Pillars of Hercules: een opvallend punt als je English Harbour aanloopt. Een fraaie snorkelpartij! ’s Middags op zoek naar wat vers voer, maar, we hadden het kunnen weten, alles was dicht. ’s Avonds hebben we met Bert en Mieke een afscheidspizzaatje gegeten. We willen morgen echt een keer verder: Barbuda lokt: 11 mijl vrijwel verlaten zandstrand. We gaan in Jolly Harbour uitklaren, dan zijn we weer een mijltje of 15 dichter bij Barbuda.

Dinsdag, 6 april
We hebben even vers fruit en brood gehaald, ook voor de Torum. Ze boden nog even een kopje koffie aan en toen waren we ook echt klaar om te vertrekken. Om 11:00 uur ging het anker omhoog en voeren we English Harbour uit. De wind recht van achteren met de wetenschap dat we er na een uur stevig tegenin moesten: geen zeil gezet. Langs Middle Reef en Cades Reef met soms erg weinig water onder de kiel tuften we de hoek om richting Five Islands. Voor deze vijf eilandjes stuurboord uit om in een vaargeultje te ploffen naar Jolly Harbour. Het water is onwaarschijnlijk, tja, wat: turkoise denk ik. Heel mooi groen-blauw. Heel ondiep dat dan weer wel. We ankerden met 1,30 mtr rond de kiel en we hebben nu 60/70 cm speling. Het waait ondertussen hard, met uitschieters tot over de dertig knopen, maar van golven hebben we hier geen last. Het weer is er nog niet naar om snel naar Barbuda te gaan: de wind heeft teveel noord in de oost zitten. We zien wel en we houden jullie op de hoogte.

 

Woensdag, 7 april
Het heeft vannacht onverminderd doorgewaaid, maar het anker zit er stevig in. Vanuit deze baai bij Jolly Harbour, gelegen in een voormalige salt pond waarvoor een doorsteek naar open zee is gemaakt, kijken we op Montserrat waar afgelopen 11 februari de laatste vulkanische eruptie heeft plaats gevonden. Rechts daarvan ligt Redonda, een eens bewoond eilandje met een zelfbenoemde koning, wat nu onbewoond is. Weer verder noord zien we Nevis en daarachter St Kitts, maar dat kunnen we niet zien. De schuimkoppen staan op het water en we hebben pas  ’s middags zin om eens in Jolly Harbour te gaan kijken. Villaatjes en appartementen en veel onontgonnen land: we vinden het helemaal niets. Inmiddels wel een grote jachthaven met alle faciliteiten. En, niet onbelangrijk, er is een tankstation en een grote supermarkt. We waren weer op tijd aan boord. Het weerbericht belooft de eerste dagen niet veel goeds voor wat betreft de tocht naar Barbuda. De afspraak met de kraan op St Maarten die de Zwit eruit gaat halen komt rap dichterbij. We gaan nu even de laatste weerberichten binnenhalen, want we hebben hier wel internet.

 

Donderdag, 8 april
Het waait onverminderd door. Wel uit de goede richting maar een stukje te hard om een nachtje door de gaan naar St Maarten. Uit het vorengaande blijkt dat de Barbuda-plannen gecancelled zijn. Vanmorgen wilden we uitvinden hoe we drie zeekooien klaar kunnen maken. Dus uit de schuur (de bakboord achterkajuit) werd alles verwijderd om te kijken waar we de daar opgeslagen zaken, zoals daar zijn; een genua, een gennaker, twee kratjes met levensmiddelen, water en meelproducten, elders kunnen stouwen. De stuurboord bakskist ging leeg en al het touwwerk werd nagekeken, de stootwillen gaan tijdens de oversteek achter op de spiegel en dan kunnen we daar ook een kratje in kwijt. De reservezeilen gaan tijdens het zeilen in de voorste kooi. Het andere kratje gaat onder de tafel met antislip eronder. Het reddingsvlot, ligt nu in de bakboord bakskist, gaat op het dak en de grab bag komt voor het bed aan stuurboord/achter. Daarbij kunnen we in de kajuit nog een slingerkooi optuigen, zodat we onder het zeilen comfortabele kooien hebben. Het was een heel gesjouw en geimproviseer, maar we zijn er wel uit: moet lukken.
Ook voor de grote voorraden (in Bermuda willen we zo weinig inkopen: stervens duur) meent Anneke voldoende plaats te hebben. Ik geloof dat zomaar. Vanmiddag even naar het aanpalende strandje geweest en een wandeling gemaakt daar in de buurt. Tientallen bijzondere, buitengewone, absoluut unieke schelpen werden aan de reeds buitensporig grote collectie toegevoegd.

 

Vrijdag, 9 april
Het wordt eentonig, ook vandaag weer forse wind tot 31 knopen. Op tijd vertrokken we per Grijs naar Customs & Immigrations om uit te klaren. Onderweg vond Anneke het raadzaam om te gaan staan in de dinghy: er klotste aardig wat water over. We vonden een steigertje bij de Jolly Harbour werf en sjokten met boodschappenkar, een relikwie uit Portugal, twee rugzakken en twee vuilniszakjes naar de uitgang van de werf. Alwaar bleek dat we daar helemaal niet komen mochten. Na enige steekhoudende argumenten werd ons doorgang verleend. Bij C&I was de bureaucratie in verhouding tot C&I in English Harbour nog veel lachwekkender. Drie piepkleine hokjes naast elkaar en je wordt van de ene naar de andere gestuurd en schrijft je vingers blauw aan formulieren. Het enige positieve nieuws is dat we niets hoefden te betalen. Grijs weer opgezocht en naar de supermarkt. Twee redenen hiervoor: om inkopen te doen, maar dat had je zelf al bedacht en om onze EC$’s uit te geven: dit is het laatste eiland waar we ze kunnen gebruiken. We worden ondertussen een beetje mal van het geloei van de wind, de voorbij razende speedboten, het geklapper van alles waar maar vijf millimeter speling op zit, het gerammel van alles wat geluid kan maken en nog wat van dat soort zaken. Morgen willen we de boot aftanken en zoals het er nu uit ziet: zondag weg voor een tocht van bijna 100 mijl naar St Maarten/St Martin.

 

Zaterdag, 10 april
Vanmorgen de spijker uit de grond en naar binnen, Jolly Harbour in. Er lag niets en niemand voor de tanksteiger, maar dat wil niet zeggen dat je spontaan even geholpen wordt met aanleggen: dat neemt even tijd. We liggen vast en Anneke grijpt de waterslang: vullen al die lege tanks, we liepen echt op het einde van de watervoorraad. De dieselslang lag ook klaar en het enige wat ik wilde vullen waren de twee 20 liter jerrycans die op dek staan. Terwijl ik daar mee bezig was begint de tankboer tegen me te koeterwalen. Ik schrik me helemaal wezenloos: ben ik benzine aan het tanken? Nee, gelukkig niet, maar hij had de teller niet op nul gezet! De stand was op dat moment 141 US Gallon. Nou, dat past zo wie zo niet in ons bootje, dat was duidelijk. Vervolgens zegt de pompheer dat hij de eindstand van de vorige bezoeker opgeschreven had. Eikel, ik schrok me rot! Na het afrekenen voeren we weer terug naar de Morris Baai, want zo het het hier officieel. Een ander ankerplekje gezocht waar minder dolle speedboten langs komen. Anneke vond 20 cm water onder de kiel een beetje weinig dus nog maar even verder zoeken. Het anker laten zakken op 80 cm o.d.k. en we liggen nu op 1,40 mtr: prima dus. We zitten gezellig in ons kuipje te genieten van het nieuwe plekje, zien we de Torum aan de einder verschijnen. Een oproep via de VHF deed hun besluiten het roer om te gooien en ook de baai in te varen. We liggen nu vlak naast elkaar en hebben de sun downer al genoten. We gaan morgen niet naar St Maarten, maar wel een baai verderop. Het blaast nog steeds redelijk en de vooruitzichten verder deze week worden gunstiger.

 

Zondag, 11 april

Dus vanmorgen om 10 uur gingen er twee ankers uit en de Torum en de Zwit kozen het ruime sop: we hadden Jolly Harbour wel gezien. Het was maar een mijl of 4 naar Deep Bay, de baai voor St John. Er ligt een wrak precies in het midden dus daarvoor moesten we even uitkijken. De Torum, 43 voet en met een onderwaterschip zo glad als een aal, smeerde 'm gelijk. We wisten dat ons waterschip echt aan een beurt toe was en dat bleek ook. Lekker diep de baai in om golven en wind zo veel mogelijk te vermijden. Het mocht niet zo zijn: Aeolus blaast er vrolijk op los en de maximum windsnelheid aan de wind tijdens het zeilen onder alleen genua was 32 knopen. We kregen bakken water over en dat was jammer want het heeft 's nachts geregend: ongelofelijk. Grijs zat tot boven zijn aluminium vloertje vol met water en de boot was dus ook lekker zoutvrij, Maar nu niet meer. Het water uit Grijs hebben we kunnen gebruiken om ons af te spoelen na het gezamenlijk schoonkrabben van het onderwaterschip. We zitten onder de minigarnaaltjes die een lekkere woning hadden gevonden in onze onderwaterflora. Het wordt dus morgen weer niks: het waait nog steeds veel te hard.

 

Maandag, 12 april

Hè, hè, eindelijk neemt de wind wat af. Een mooie reden om eens een beetje rond te snorkelen op het wrak wat hier voor in de baai ligt. Met twee bijboten er naar toe. De Torum is wat voorzichtiger en liet een ankertje zakken naast het wrak. Mieke bleef in de bijboot en Bert zwom rond om de zaak te verkennen. Wij tuften naar een uitsteeksel waar we eerder dinghies aan hadden zien liggen. We konden er aan vast maken en Bert en Mieke knoopten hun bijboot weer aan onze bijboot vast. Er was niet veel visleven, maar het was wel een groot wrak. Een tijdje erboven rond geflipperd. Te weinig zon en te troebel water maakten het minder interessant. Terug aan boord om even af te spuiten met zoet water en daarna door naar de kant voor een wandelingetje naar Fort Berkeley. Een mooi uitzicht vanaf een kippig klein plateautje met eronder twee kamertjes voor…. Ik nie weet nie. Het mocht de naam Fort nauwelijks dragen vonden wij. We waren een beetje lammig en hebben dat opgelost met een uiltje van een uur en toen was het ook maar weer zo….. HH-TIJD. Dit keer bij Bert en Mieke: we raken niet uitgepraat. Het weer: rustig vandaag en zo lijken de a.s. dagen ook te worden. De Torum wil morgen naar Barbuda en wij willen een nachtje door naar St Maarten.

 

 

Dinsdag, 13 april

 

Het kwam anders, vrienden: luister en huiver!

De Torum haalde om 08:00 uur zijn anker op en verdween in de regen. Wij hadden alle tijd, het geplande vertrek uit Deep Bay was om 13:00 uur met een te verwachten aankomst op St Maarten om 07:00 uur morgen. Het was grijs all over the bay, maar we hadden de tijd! Het begint nog harder te gieten en we besluiten onze lijven in de stromende regen grondig te poetsen, water zat. Haar wassen, geen probleem. Het wordt 13:00 uur en het regent nog steeds fanatiek, de wind neemt ook nog toe wat niet voorspeld en verwacht was. We besluiten dat we uiterlijk om 16:00 uur weg willen, anders blijven we liggen en zien we morgen verder. Om 15:30 uur klaart het een beetje op. Een beetje zei ik. We maken onszelf en de boot klaar: zeilkleding aan! Vlak voor vier uur zijn we los en draaien de baai uit. Het grootzeil (1 x gereefd) staat zo en we gaan op koers 323 graden. Nondekanonnen, het waait ineens dertig knopen en de stuurautomaat geeft een foutmelding. Dit gaat niet goed. Maatje wordt afgezet en op de hand worden wat stuurmanoeuvres uitgevoerd: het lijkt allemaal gewoon te werken. We kijken elkaar in de ogen en denken hetzelfde: zo de nacht in is geen lekker vooruitzicht. We keren 180 graden en denderen weer de baai in  waar we drie kwartier eerder uitgevaren zijn. Shit, driewerf shit: Antigua heeft ons in zijn greep. 't Is nu vijf uur, nog steeds heel grijs maar nu even droog. Vandaag geen zon gezien en we zijn een beetje in de mineur.

 

Woensdag, 14 april

Het weerbericht van vanmorgen was hetzelfde als die van gisteren: 8 - 14 knopen E-SE. Scattered showers en helemaal geen maan. We vragen ons af waar de Torum is gebleven want gisteren was het geen weer om Barbuda te bereiken. Ons plan was om 13:00 uur te vertrekken maar we hadden er zin in en trokken de spijker om 11:30 uur omhoog voor een night over van ruim 90 mijl. De koers was 323 graden naar Simpson Bay, St Maarten en dan bleven we vrij van alles. Tot half vier (vier uurtjes dus) ging alles geweldig: grootzeil + uitgeboomde genua en het liep gewoon lekker. Maar ja, lekker is maar ene vinger lang, de wind liet het afweten en de golven namen de regie over: rollen en klapperen van de zeilen. De motor moet erbij, het grootzeil gaat eraf en alleen de genua staat nog als een soort steunzeil. De wind draait en komt ineens uit het zuidwesten en onze koers is noordwest! De genua gaat naar de andere kant en we hebben nog steeds een beetje snelheidsvoordeel van het voorzeil. Om 19:00 uur gaat de genua eraf: hij werkt alleen maar tegen. We varen zonder zeil de nacht in en hebben er 34 mijl opzitten. De wachten gaan in. Ik  mag van 19:00 - 22:00 uur slapen en Anneke houdt de wacht. Nog net wakker zie ik aan bakboord drie fonteinen: walvissen! Even later: twee spuiters, daarna is het over. We zien aan bakboord Nevis, St Kitts en later St Eustatio voorbijtrekken. Tussen 22:00 uur en 01:00 uur

 

 

Donderdag, 15 april 

is het mijn wacht en ik zie nogal wat scheepvaartverkeer. Anneke begeleidt de Zwit de volgende drie uur tot vlak onder St Barths met zicht op Saba en St Maarten. Om 04:00 uur wekt Anneke mij en ik zie met verbazing dat we dicht bij, te dicht bij, St Barths zitten. Dat denk ik dan nog. Maar Anneke had het allemaal goed in de gaten gehouden, het was gewoon optisch bedrog: we zaten er vijf mijl vandaan en recht op het way point wat ik daar had gezet. We hebben nog 19 mijl te gaan naar de Simpson Bay. We gaan daar gewoon lekker bij daglicht aankomen. Om 05:00 uur blijkt de ETA 09:00 uur te zijn, kunnen we mooi de brugopening van 09:30 uur pakken, een ankerplekje zoeken en even een inhaaltukje doen. En zo kwam het ook. Om 10 uur lagen we voor anker en na een kleine douchebeurt lagen we een half uur later met gestrekte oortjes bij te komen van deze tocht. Natuurlijk hadden we liever het hele stuk gezeild, maar we wilden/moesten naar St Maarten en dan heiligt het doel de middelen.

Na tuk en lunch hebben we Grijs opgetuigd en op weg naar de Port Captain van St Martin: de Fransen zijn erg makkelijk met in- en uitklaren. En, oh, wat smaakte die Leffe Blonde lekker op dat terrasje aan de haven!

 

Vrijdag, 16 april

Zo, dat was een geitennacht, heerlijk. Maar toch weer op tijd bij de pinken (=kleine koeien). We hadden een To-Do-lijst van hier tot aan Tokio: ergo er moest wat gebeuren. Eerst kwam de kapper langs om mij te milimeteren. Vervolgens werd de dinghy klaargemaakt voor Lagoonies - twee zakken was inleveren en zien dat we voldoende machinecapaciteit krijgen. We versierden één machine.

Island Water World - Naar Henk toe die de Zwit op de kant gaat zetten: afspraak gemaakt voor maandag aanstaande. René opgezocht, die werkt hier: een hartelijk weerzien.

Budget Marine - reclameren over de reserveset van de dinghy (plakspullen gekregen) - de dinghy lekvrij laten maken: afspraak gemaakt - anti fouling aanschaffen - nieuwe slippers gekocht.

Lagoonies - tweede machine geregeld en de eerste was in de droger.

The Little Canvas Loft - Hier werkt Cheryl (van René): onze biminiritsen zijn gecorrodeerd en de naden moeten opnieuw gestikt worden: gaan ze maandag mee aan de gang.

Lagoonies - tweede was in de droger en ondertussen maar geluncht. Na de lunch naar Simpson Bay Marina voor Amerikaanse Dollars en naar de French Bakery voor stokbrood. Weer terug naar

Lagoonies: de was is klaar. In de half zachte Grijs terug aan boord.

Er schijnt zich een groep boten te hebben verzameld die gezamenlijk vanaf hier naar Bermuda willen zeilen, we gaan er binnenkort meer van horen. Vanavond is er bij Lagonies Open Mic avond en vooraf natuurlijk Happy Hour: dat is lang geleden! We weten nu al een stuk of vier bekenden die er ook heen komen!

 

Zaterdag, 17 april

Het was gezellig bij Lagoonies gisteravond. Kan ook niet missen: een flesje bier kost tussen 5 en 6 uur maar US$ 1,-. En er was een special offer voor Kleiner Feigling, een wodka-vijgendrankje, ook voor $ 1,-. Het ritueel is kloppen met het flesje op de bar of de tafel, dan het lichtblauwe dopje eraf draaien en op je neus zetten, kop achterover met het flesje tussen je tanden: klaar. Onderop de flesjes staan nummers en wie het hoogste nummer heeft gepakt moet/mag/wil/of niet het volgende rondje geven: lachen.

Vanmorgen om 07:30 uur zaten we achter de marifoon voor het cruisernetje op VHF 14. Alle bekende items kwamen langs. Ook die van de Europa-gangers. We hebben ons aangemeld, maar het bleek dat die groep Bermuda overslaat. Nu is dat geen probleem want iedereen moet eerst een paar honderd mijl noord varen voordat je de stroom mee krijgt (i.p.v. dwars) om dan pas richting oost te zeilen op de Azoren aan. We gaan morgenochtend om negen uur naar de Turtle Peer, vlak bij het vliegveld, waar Mario van de Maltese Falcon (nee, niet die van 86 meter) tekst en uitleg zal geven. Hij heeft dat traject meerdere keren gevaren.

We hebben gisteren bij Lagonies Dennis (Amerikaan) leren kennen, de vriend van Ursula (Zwitserse) van de Canvas Loft. We hoorden dat hij zowel Ursula als Cheryl (Canadese) als zichzelf knipte. Maar wel met een heel bijzonder apparaat, werd ons verteld. Aangezien hij vandaag 62 jaar wordt leek het ons wel aardig om hem te feliciteren met een flesje wijn en slingers. Als tegenprestatie wilde Anneke graag door hem geknipt worden. Stel je het volgende voor: je neemt een krachtige stofzuiger met aan de zuigmond een partij scherpe, heen en weer gaande messen. Daarop zet je een opzetstuk van de lengte die je haar moet worden. Zet die helse machine aan en al het haar wat in de buurt van die zuigmond komt wordt naar binnen gezogen en afgeknipt. Een korter opzetstukje voor de achterkant en rond de oren en zie daar: iedere dombo die een stofzuiger kan vasthouden kan hairdresser worden. Thanks Dennis, you did a wonderfull job! Na de lunch met de dinghy naar Port de Plaisance en een forse boodschappenlijst. De O.L.B.K. (ouwe lullen boodschappenkar), een rugzak en een koeltasje in de bijboot. Een stuk lopen maar dan kom je wel in een heel grote Grand Marché. $ 179,- armer sjouwden we ons een breuk terug naar de dinghy. Aan boord de spullen netjes weggestouwd en we zijn helemaal toe aan een kopje thee met koekjes van Jules Destrooper uit België.

 

Zondag, 18 april
Vroeg dag vanmorgen, om 20 voor 9 zaten we in de dinghy naar Turtle Peer. Een kroeg vlak bij het vliegveld waar de Europa-gangers bij elkaar zouden komen. Er zijn nu een stuk of twaalf boten die interesse tonen om zich aan te sluiten bij deze flottila. Maar ze gaan wel allemaal direct naar de Azoren en slaan Bermuda over. En dat kunnen we niet maken voor Bart (afstapper) en Ron (opstapper) dus we moeten wel. We willen het ook graag want het schijnt erg leuk te zijn. Zoals het nu lijkt varen we dus onze eigen koers noordwaarts, ook geen probleem. We hebben een heel stel nieuwe mensen ontmoet waarvan een stel wel erg opviel: een 72 voet catamaran van een stel Finnen. Gemiddelde snelheid 12 knopen! Hallo, de rest van de geïnteresseerde boten was tussen de 33 en 43 voet. Er zitten vier solozeilers tussen, ongelofelijk. Na alle koetjes en kalfjes, frequenties en UTC-tijden kwamen we Wolf en Mechtelien tegen die we van Curaçao kennen. Die zaten te praten met Ruud van de Lizzy, die we in Curaçao en Bonaire steeds net gemist hebben. Heel leuk allemaal. Om half vier gingen we anker op naar de kraan bij Island Water World en daar liggen we nu. Met als onvermijdelijk resultaat dat we gelijk suf gestoken worden door allerlei insecten: voor anker is veel fijner!

Maandag, 19 april
De hele boot steekvrij gemaakt en daardoor hebben we goed kunnen slapen. Vanmorgen om acht uur stond de ploeg mannen al klaar om de Zwit uit zijn natte wereld te trekken, het zijn dezelfde kerels als een jaar geleden. Alles gaat heel secuur en daardoor ook tergend langzaam, maar dat vinden we ok. De aangroei viel ergens wel mee, maar er waren toch wat stukken die knap aangedaan waren. Toen de schroef boven kwam schrok ik wel effetjes: mosselen, oesters, alikruiken, kreukels en ander onbekend onderwaterschelpengedoe. De hogedrukspuit wist er voor een groot deel raad mee en de krabbers van hijsmannen deden de rest. Daarna heb ik nog even wat vergeten waterpokken gestoken. Ondertussen de dinghy weggebracht en anti fouling aangekocht bij Budget marine. Bij IWW verfrollers, handschoenen, schuurpapier, mondmaskers en andere zaken gehaald. Bij Henk 220 volt en 110 volt stroom geregeld + een schuurmachine: ik kan aan de gang. Na de lunch een paar uur geschuurd en ik zag eruit als een oppersmurf: blauw-plus dus. Uithijgend in de kuip kwamen Hennie en Udo langs, die hadden op de site gezien dat we op de kant zouden staan. Maar we moesten ook nog langs de Canvas Loft voor de bimininaden en langs een elektriciteitswinkel voor PVC pijp. We gaan maar niet naar Lagoonies, we hebben de pijp aardig uit van al dat geklus. HH in de kuip met z’n tweeën. Morgenochtend verf mengen en de rand met tape afplakken: daarna kunnen we de eerste laag schilderen.

 

De oplettende lezers van onze site en aanverwante sites hebben gemerkt dat ons positie rapport op

www.shiptrak.org  -  callsign   PA3AAL  - view ALL niet correct is. We hebben Oost en West verwisseld.

We liggen dus echt op St Martin, West Indies

 

 

Dinsdag, 20 april

Na een redelijk steekvrije nacht stonden we om 08:00 uur al onder het bootje verf te mengen. Tsjonge, wat een dikke troep was dat. Maar je krijgt er wel een mooie dikke laag op. Helaas haalden we het hele onderwaterschip niet met 1 gallon verf, Sea Jet Premium 039 Black. We besloten om niet een nieuw blik te openen want dan moet je het helemaal verwerken: het droogt aardig snel in. Staartolie van de saildrive verversen stond ook op het programma en hebben we samen even gedaan. Voor de lunch moest er even brood gekocht worden en daarvoor zijn er verschillende Chinese supermarktjes in de buurt. Het dichtst bij bleek een redelijk grote te zijn met een groot aanbod. Bingo, goed om te weten en ze leveren ook af bij je dinghy. Na de lunch naar Budget Marine want de bijboot was klaar. Onderweg kocht Anneke nog wat vers fruit. Grijs was weer hard en zag er goed uit en dat voor US$ 80,-. Verder vond ik een zinkanode van (bijna) de goede maat. Met wat geslijp en gehamer zit het er stevig onder. Met de laptop over de schouder naar Lagoonies om even te internetten en mail binnen te halen en te verzenden. Het laatste positierapport was fout: oost en west verwisseld en we kregen het gelijk te horen. Ik kan dat niet veranderen binnen het shiptrak.org gebeuren. Binnenkort komt er wel een juiste positie op te staan. Cheryl kwam even langs om het biminivraagstuk op te lossen en kwam met goede tips.
Ondertussen was René uitgewerkt bij IWW en Cheryl ook klaar bij de Canvas Loft en wij hadden de pijp ook uit: ergo, tijd voor een biertje bij Lagoonies. Terug aan boord barst het van de hitte, er is geen wind en dat vinden steekbeestjes lekker: prikken maar. Morgen weer verder met het onderwaterschip.

 

Woensdag, 21 april

Na het ontbijt stonden we om 07:15 uur al onder de boot om de laatste stukken met een verse pot anti fouling aan te pakken. Dan is het nog niet zo warm, is de filosofie. Het vervelende is dat het hier in St Maarten nog nooit zo heet is geweest in deze tijd van het jaar. Hebben wij weer. De klus was redelijk snel klaar. Anneke had weer twee zakken was verzameld en dat betekent dat je de hele dag op en neer kunt rennen naar Lagoonies waar de wasmachines staan. Ondertussen allerlei onmisbare dingen bij IWW aangeschaft, onder andere verdunner voor de anti fouling. Om 12 uur werden de stempels onder de boot verzet om op die zes plekken ook te kunnen schilderen. Vlak erna zijn we met z’n tweeën weer onder de boot bezig om het geheel van een tweede lag te voorzien. Met de verdunde anti fouling ging het een stuk makkelijker een eenvoudiger, ergo, zo gepiept. Om half vier hebben we de bimini gedemonteerd, the little canvas loft gaat hem opnieuw stikken, nieuwe ritsen en versterkingen aanbrengen: morgen klaar. We zijn nog toch bij Lagoonies tijdens het wachten op de was, we nemen maar een drankje. En wie komen eraan? Bram en Annemie van de Jaccuzi die we kennen van het Spaanse water. Heel erg leuk om ze weer te zien. Peter van de Victoria W. (onder Spaanse vlag) herkende ons ook en knoopte ook een gesprekje aan. Klas is de Zweedse barkeeper en ik raakte in gesprek met een Noor, ook al aan de bar. Morgenochtend gaan we het water in heeft Henk beloofd. Dan moeten we de achterstag, de lazy jacks en de antenne weer monteren en dan kunnen we weer varen. Maar eerst nog even water en diesel aftanken bij Jean Babtiste. En dan, eindelijk, hopen we verlost te zijn van de enorme muggen – en ander steekspulplaag. De koffie staat klaar buiten en er is geen wind: dit wordt weer een heet nachtje “on the hard”.

 

Donderdag, 22 april
Waar hebben we nou het meeste last van als we aan boord zijn op het droge? Ik citeer even van een flesje OFF Deep Woods 25% Deet (het sterktste spul wat je hier kunt kopen om insecten van je lijf te houden): mosquitoes, ticks, bitin flies, gnats & chiggers. We hebben van  allemaal wel eens steken gehad, pijnlijk en jeuken bij het leven. Tegen het jeuken hebben we Caladril aan boord, een roze sapje wat je op de beet smeert en redelijk snel de jeuk verdrijft. Het is niet allemaal rozenschijn en manengeur in de Carieb, vrienden!
Goed, Henk, de yard boss, vroeg wanneer we het water in wilden. 10:00 uur vonden we een mooie tijd. Konden we eerst nog even groot storen bij een Chinese supermarkt op de hoek die het spul lekker bij je aan boord zet. We vonden er ook een insectenkiller: een soort tennisracket met batterijen. Je maait wat door het interieur, je hoort wat knallen en gespetter en je hebt er weer een paar minder aan boord. De boodschappen werden keurig op tijd afgeleverd. Om 12:00 uur waren we helemaal klaar: de achterstag zat er weer op, de SSB-antenne weer aangesloten, de lazy jacks op hun plaats en nog honderd andere klusjes. Om 13:00 uur lagen we aan de diesel- en waterpomp bij Jean Baptiste. 109 liter diesel en water tot aan de strot toe vol. We varen naar een ankerplek aan de Franse kant en het anker zit er amper in of wij liggen er naast: de stoom slaat ervan af! Heerlijk! Lekker dobberen en een beetje wind door de boot.
Om 3:30 pm is er bij Lagoonies weer een bijeenkomst van mensen die over gaan steken. Er is een hoop ervaring onder de bezoekers en we steken er weer een hoop van op. Om vijf uur is het helemaal gigantisch druk (happy Hour) en liggen de dinghies 3 rijen dik aan de dinghy-steiger. Je klautert gewoon via een andere dinghy naar de kant en knoopt je bootje vast! Het is Fish and Chips night en we zitten met z’n achten aan een tafel. Twee Duitsers, een Amerikaan, een Canadese, een Zwitserse, een Canadees/Nederlander en wij tweeën. Heel gezellig. Anneke kreeg complimenten over haar haircut en ik kreeg steeds vragen over m’n petlampje.
Ruaidhri Prend (zeg maar Rory, from Ireland) kwam naar ons toe. Hij wil ook via Bermuda naar het oosten en wij ook. E-mailadressen uitgewisseld, wellicht varen we samen op. Een dolle middag/avond! In het halfdonker (halve maan) vonden we de Zwit weer terug. We hebben de pijp aardig uit na die vermoeiende onderwaterklus: maar het goede nieuws is dat we weer drijven en dat het onderwaterschip heel strak in de verf zit. We are happy!

Vrijdag, 23 april
Gisteravond bracht Ursula de gerepareerde bimini mee en gaf me de rekening van US$ 0.00. Ik zeg tegen haar: “Dat wil ik niet, maar ben wel bereid voor de helft te gaan!”. Rood hoofd vanwege haar vergissing. Maar vanmorgen stond de zon dus al weer aan het zwerk en de bimini lag opgevouwen in de kuip. Aan de gang dus. Het is onvoorspelbaar heet vanwege het feit dat er vrijwel geen wind staat. We hadden hem er snel op staan: schaduw aan boord! De achterstag opnieuw bevestigd want die zat een beetje in de knoop met de dirk. Anneke’s doelstellingen waren: voorraden stouwen die we nodig hebben tussen Bermuda en de Azoren. Die liggen nu in de vakken onder die waar de dagelijkse etenswaren en drinken in zitten. Verder ging fanatiek de bakboordachterkooi op de schop: leeg dus en had ik de taak om de bakskisten anders in te delen zodat daar o.a. flessenwater in kan en andere makkelijk grijpbare dingen. Het reddingsvlot is verhuisd naar het kajuitdak en stevig gesjord. De stootwillen komen tijdens het varen achter op de spiegel te hangen. Je begrijpt het: het was werken vandaag, maar ook zweten en zwemmen. Waar we nu liggen is het water helder en kunnen we de bodem zien. Een vrijwel windstille dag.
    --Over ongeveer 10 dagen denken we richting BERMUDA te gaan!--  

 

Zaterdag, 24 april

Geen goede internetverbinding, geen werkende telefoon: Anneke vindt dat niet lekker. Op naar Marigot want we kunnen ons Digicel telefoonnummer uit St Lucia hier niet opwaarderen. We hebben ook nog een Orange France chip en als die niet verlopen is kunnen we die weer tot leven wekken aan de Franse kant. In de Orange store was het activeren en opladen zo gebeurd: we zijn weer bereikbaar voor noodgevallen. Op een terrasje met een kopje koffie en wat lekkers het thuisfront ge-sms’t over voornoemde actie. Wat rond lopen kuieren langs de waterkant en toen begon het toch te regenen, niet te kort, en heel lang. We hoopten dat de bui niet over de Zwit zou gaan, want we hadden slaapzakken over de giek hangen om te luchten. Gelukkig wel alle luiken en ramen dicht, maar dat doen we altijd als we van boord gaan. Lekker geluncht aan de haven met uitzicht op overlopende straten en  dakgoten die de zondvloed niet aankon. Met de bus terug naar Grand Marché om prijzen te vergelijken en een paar lekkere dingen aan te schaffen voor het weekend. Terug bij Grijs moest er eerst een fikse plens water uit de bijboot geschoffeld worden: dat beloofde niet veel goeds voor de slaapzakken. Het viel alles bij elkaar nog wel mee, het droogt hier snel als de zon schijnt. Geen wind, bloedje benauwd dus eerst maar even een plons maken. Denk je dat je de laatste bui gehad hebt komen er nog een paar overzetten. En het is helemaal geen regenseizoen!

 

Zondag, 25 april
Toch maar even naar The Turtle Peer om te kijken of er nog anderen zijn die ook oostwaarts gaan. Mario van de Maltese Falcon zou er niet zijn, dat wisten we. Er was van de groep van vorige week eigenlijk niemand, maar we kwamen Scot, Susan, Jay en Sam wel tegen. Gezellig mee gepraat en zij willen ook via Bermuda terug. Sam en Susan vliegen en Scot en Jay (15 jaar!) varen samen de Sea Warrior terug naar Schotland. We voeren even langs de Gypsy Blues en die komen vanmiddag even een drankje halen. Terug aan boord zijn we weer bezig geweest met de klussenlijst, daar lijkt geen eind aan te komen. Het was weer onze was- en poetsdag: we ruiken weer als vers gewassen kindertjes. Het weer: veel meer wind dan we de laatste dagen hebben gehad en redelijk wat zonneschijn.

Maandag, 26 april
Ik zei nog, zullen we even wachten want het ziet er wel erg grijs uit daar! Ach, dat valt wel mee, zei echtgenote. Even later was echtgenote ervan overtuigd dat we beter even hadden kunnen wachten: zeikhemel nat waren toen we de dinghy afmeerden bij Simpson Bay Marina. Eerst maar even uitlekken bij Blondie van Business Point. Ze weet alles van het op handen zijnde carnaval en huurauto’s. Nadat we een beetje minder nat waren vervoegden we ons bij de huisarts. Ik zit al weken te tobben met een vastzittende kuch en Anna begon te balen van mijn geblaf, met name ’s nachts. Drie jaar geleden waren we ook bij dezelfde arts en ik stond nog in zijn systeem, toen voor een middenoorontsteking. Het leverde vier verschillende medicijnen op: het is volgens mij een crash-genezer. Gewoon even vol stoppen met antibiotica en dan moet het maar over zijn: ik hou daar wel van. Ook hier lieten we weer plasjes water achter uit onze kleding. Langs de weg werd een busje aangehouden en we togen op pad richting Philipsburg, alwaar zich een Cost U Less bevindt welke alles tegen super voordelige prijzen aanbiedt. Het viel wat tegen vonden we, het voegde aan ons boodschappenlijstje niets toe. Daarna door naar Kooijman, een DIY supermarkt waar we een plank vandaan wilden kopen van twee meter lang en niet de dik en te hoog. Dat hadden ze wel, alleen was ie 3,60 lang. Zagen maar, was het devies. Die plank willen we gebruiken om jerrycans diesel tegenaan te zetten tegen de zeereling: staat zeer bevaren en is met windstiltes absoluut noodzakelijk. Zo’n eind hout meenemen in een busje is helemaal geen probleem, je schuift ‘m gewoon over de grond onder de bankjes door. Terug aan boord weer nuttige dingen gedaan totdat Gerard langs kwam van een boot schuin achter ons, of voor ons of naast ons, al naar gelang de wind waait en er stroom door Simpson Bay staat. Gaat ook terug naar Europa om z’n boot te verkopen: 34 voet staal, prima onderhouden en een dikke motor erin. Interesse Ron? Hoeft niet al te veel te kosten. Wat kwamen er een verhalen los over het Spaanse Water op Curaçao! Ik heb ooit eens het verhaal geschreven over Piero die z’n bootje verloren was op de kust van Venezuela. Hij werd toen door zeilers op het Spaanse Water opgevangen, geld bij elkaar gebracht en voor onderdak gezorgd. Pierot is uiteindelijk overleden zonder kind nog kraai en z’n zeilvrienden hebben hem een waardige begrafenis gegeven. Hoe? Hij werd gewoon bijgezet in een familiegraf waar z’n vrienden de steen gelicht hebben en Pierot erin bij gezet hebben, wel met toestemming van een nazaat van het familiegraf, dat dan weer wel. Prachtig, zoiets.

Dinsdag, 27 april
We moesten weer naar IWW voor wat inkoopjes. Onder andere twee dieseltanks en wat touwwerk, wat beugeltjes en een emmertje. De beugeltjes hadden ze niet in de gewenste maat, maar het elektriciteitswinkeltje wel, gewoon in plastic. Ik wil een plank tussen twee scepters monteren waar de dieseltanks tegenaan komen te staan en dan goed vastsjorren. Even naar de overkant naar the French Bakery voor vers stokbrood en weer terug naar de boot. Anneke is bezig met het interieur om ruimte te maken voor onze crewmembers, ik mest ondertussen bakskisten uit om plaats te maken voor kratjes waar dan weer water en voer in moet komen. De twee-meter-plank netjes gemonteerd aan de scepters, de vier twintig liter cans ertegen aan en goed vastgezet: puh, dat staat professioneel! Mechtelien komt langs en nodigt ons uit voor een drankje op de Stamper. Lekker op het voordek in de wind. Ruud en Marijke van de Lizzy komen ook langs, Marijke is net met de Nederlandse vogel aan komen vliegen en zag vanuit de het vliegtuig Ruud zijn bijboot klaarmaken om haar op te pikken van het Prinses Juliana Vliegveld. Gezellig met z’n zessen de conversatie voortgezet in de kuip. De volle maan werpt z’n stralen over de Simpson Bay Lagoon. Maar we moesten wel even zoeken waar ons goede schip Zwit lag!

 

 

 

Woensdag, 28 april

 

Met Grijs naar Palapa Marina want daar zit een drankenhandel van een Hindoestaan die niet duur is. Dat klopt nog steeds maar hij was ook gesloten. Weer in Grijs en een dinghy dock verder en dit keer bij de Gourmet Store afgemeerd. Aan de overkant van de Airport Rd zit een Chinees die ook goedkoop is en dat klopte ook. We hebben wat bier ingeslagen, Budweiser en Presidente, en bij het afrekenen werd me te verstaan gegeven dat ik niet met een creditcard kon betalen vanwege de lage prijzen. Dan maar cash. Nog even door de Gourmet Store gestruind voor de maaltijd van vanavond en met een volle Grijs weer naar de Zwit. Alwaar Anneke zich weer stortte in het verbouwen van de Zwit om onze geëerde opstappers toch maar vooral een riante slaapplaats te kunnen bieden. Dat wij tussen de zeilzakken moeten pitten maakt Anneke niet uit: de gast is koning! Er werd weer een wasje gedaan, er werd weer uitgewrongen, opgehangen en weer aan boord gestouwd. Om kwart voor vijf zaten we alweer in de dinghy, ditmaal onderweg naar de Turtle Peer voor een Happy Hour waar we een berg bekenden tegenkwamen: vreselijk gezellig. Om zeven uur zochten we de dinghy weer op en die was compleet ingebouwd tussen andere dinghies. Op het terras naast de dinghies zaten mensen te eten en vroegen zich af hoe we daar uit moesten komen. A whistle of a penny, my friends. Aan boord ligt er een zalig stukje zalm te wachten en Anneke is al bezig met de voorbereiding. Morgen vliegt Bart in en de weerberichten voor de aanstaande week zijn niet verkeerd.

 

 

Donderdag, 29 april
’t Is duidelijk carnaval in St Maarten. Het lijkt gewoon een zondag, weinig langs scheurende dinghies, weinig activiteiten op de kant, weinig zeilbootbewegingen. Alleen de supermarkten zijn ’s morgens een paar uurtjes open. Daar moesten we dan ook maar gebruik van maken. Bij de Gourmet Store wat dingetjes voor het avondeten aangeschaft. Aan boord geluncht en om 13:00 uur zaten we in de dinghy naar Turtle Pier om vandaar verder te lopen naar de aankomsthal van het vliegveld om Bart op te halen. De borden gaven aan de Air France vlucht keurig op tijd geland was. Dat was dus niet zo, hij kwam later. En het duurde nog veel langer. Om kwart voor drie stak Bart zijn hoofd door de deur van de Arrival Hall en vroeg waar de boot lag, dat wilde custom and immigration graag weten. Pas toen we dat doorgegeven hadden kreeg Bart z’n paspoort en mocht ie de dampende hitte instappen. Welkom aan boord, Bart. Aan boord even een drankje en al spoedig lagen we gedrieën in het water.
We zagen dat Scot met zijn bemanning terug was aan boord van de Sea Warrior en we waren er al uitgenodigd. Het was erg leuk om even bij te kletsen. Voor het eerst met drie man in de kuip de warme maaltijd genuttigd, dat gaat prima. Bart en Anneke aan de afwas en ik sluit het logboek voor vandaag af.

 

Vrijdag, 30 april
Koninginnedag, jawel, ze hebben er hier op St Maarten ook van gehoord!
Toen we vanmorgen onze oogjes opendeden en een blik rond de boot wierpen zagen we de Torum vlakbij geankerd liggen! Goh, wat leuk! Gelijk met Bart en de dinghy er even naar toe. Ze waren gisteravond aangekomen en hadden geankerd, maar geen idee dat wij vlak bij lagen. Leuk weerzien. Gelijk maar plannen gemaakt voor vandaag. Er is Big Parade in Philipsburg: de grote carnavalsoptocht. Met een busje er naar toe en even een rondwandeling gemaakt, wij kennen het al hier, maar voor Bart, Bert en Mieke is het allemaal nieuw. Gezamenlijk geluncht, want die optocht begint dan wel om een uur, maar dat is dus geheid later, zo niet veel later. We vonden een mooi plekje op een stenen trap en om half vier kwam het spul voor onze neus op gang. Wat moet je er van zeggen? Er waren heel mooie kostuums, leuke groepen: allemaal heel feestelijk. De politie was groot uitgerukt met veel materieel en vier quads! Jawel, in Amsterdam rijdt de Hermandad op mountain bikes, maar hier gaat dat anders. Wat wij en met ons velen, een rampenplan vinden, zijn de muziekwagens. Torenhoge speakers en knetterharde muziek, het dendert door je middenrif, je bekken, je dijen, je kuiten: kortom een Total shake up. Met de bus weer terug naar de dinghies bij Simpson Bay Marina en de volgende halte was Lagoonies: we moesten Bart, Bert en Mieke daar ook even introduceren. Druk dagje vandaag!

 

 

 

 

 

 

 

 

---

Er zijn al 10 reacties geplaatst. Plaats ook een bericht.

---

Naam
E-mail adres (optioneel)
Onthoudt naam en e-mailadres
Bericht

   

---